Koude Oorlog

januari 9, 2009

null

JONGENS. Wat is dit? Alles is wit. De bomen, de daken, de auto’s en zelfs de spinnenwebben zijn opeens angstaanjagend vreemd zichtbaar geworden (ik kan nu tenminste duidelijk zien hoe laag ik moet bukken als ik gewoon onschuldig met mijn fiets aan de hand door de poort loop – ik bedoel, tijger).
Wat een saaie bedoening, zeg. Alleen maar wit, overal waar ik kijk, elke keer als ik mijn ogen dicht en weer hoopvol open doe. Hoor eens, allemaal mooi en aardig, maar moet ik het soms zelf weer inkleuren?

Jemig, hé. Wat is er gebeurd met al dat mooie water, wat wij in Nederland allemaal horen te vrezen? Nou, zo blijft er niets te vrezen over: ’t is allemaal in één groot, onvriendelijk blok ijs veranderd. Daar gaat je alle-eendjes-zwemmen-in-het-water-mentaliteit, die je op de kleuterschool zo vroeg mogelijk kreeg aangeleerd. Hoe kunnen we nu weten of al die gruwelijke zwemlessen van toen geholpen hebben, als we het nu niet eens in het echte, robuuste leven kunnen bewijzen?
Hoe lang gaat dit nog duren? Moet ik wachten tot ik een ons weeg, of het soms zelf ontdooien?

En het kan aan mij liggen, maar kan het alsjeblieft even iets minder met die tergende kou? Ik kom net terug van een warm eiland met een hoog van-het-zwembad-op-je-handdoek-rol-niveau. Even een beetje dimmen, ja. Ik kan nauwelijks één stap buiten de deur zetten of ik kom gewoon niet meer verder: ik vries spontaan vast aan alles wat wordt blootgesteld aan de minimaal min twee.
Kan dat ook even een potje minder? Of moet ik het hier soms zelf opwarmen?

Ik weet ook heus wel dat het niet verstandig is om midden in de winter naar Tenerife te gaan, de eisen die ik nu stel zijn praktisch onhaalbaar. Maar ik wil gewoon even geen commentaar: het is (afgr)IJSELIJK koud. Ik wil niets horen, van niemand, niet van Elfstedentochtliefhebbers (die nu toch wel de tijd van hun leven moeten hebben) tot klimaatbetwisters (hoezo, ‘de aarde warmt op’? Ik merk er helemaal niets van!).

Laat me maar even. Ik voer gewoon mijn eigen Koude Oorlog.
En ik hoop dat ik hem overleef.

Wintertene(n)rife

januari 4, 2009

Stel je voor. Terwijl het hier in Nederland vriest dat het kraakt en je elke ochtend bijna van je fiets afwaait en regent, heb jij de keuze om een weekje van al die pure ellende te ontsnappen. Je mag naar Tenerife, waar de zon altijd schijnt, het nooit ‘kouder’ is dan twintig graden en je de hele dag in je badpak rond kunt huppelen.

Nou. Simpel toch?
Tenerife, dus.

Ik moet je alleen wel even waarschuwen: denk niet dat je dan af bent van al dat gezeur over het weer. Integendeel. Op Tenerife zijn ze nog veel erger: het is er nog vijfentwintig graden in januari, maar ondanks dat bestempelen ze het gewoon als een gure winter. Ze zijn er helemaal niets, maar dan ook niets gewend.

Goed. Laat me je even een beeld schetsen van woeste winterweer op Tenerife.

Zaterdag
‘Ladies and gentlemen, we’ll land in ten minutes. The weather on Tenerife’s nice: high temperatures and lots of sunshine. Thank you for flying with Ryanair and enjoy your stay.’
Dat is ook de reden dat jij je spontaan ontdoet van je dikke vijftal kledinglagen zodra je het vliegtuig uitrent, terwijl alle bewoners je aankijken alsof je niet helemaal goed bij je hoofd bent. Die rare Hollanders ook altijd.

Zondag
Maar het kan altijd nog erger: de tweede dag dat jij je op het zonovergoten eiland bevindt, is het nog ‘maar’ drieëntwintig graden. Waar gaat het heen met deze wereld? En belangrijker nog: waar is je sjaal?

Maandag
Beter wordt het er niet op: als je de volgende dag op de thermometer kijkt, is het nog maar eenentwintig graden. Ja, inderdaad. Trek die muts maar flink over je oren!

Dinsdag
T-twintig graden. Je wordt wakker met bibberknieën en klappertanden. Hoe moet je vandaag in godsnaam doorkomen? In ieder geval niet zonder een sloot thee, dikke handschoenen en een elektrische deken.

Woensdag
Wat – negentien graden? Van kwaad tot erger. Dit kan toch zo niet langer? Hoe moeten wij overleven in deze bittere, trieste kou? Hoe lang zal dit nog zo doorgaan? En hoeveel truien kan een mens over elkaar heen trekken?

Geloof me, een heleboel.