Isn’t it ironic?

december 16, 2008

Mensen zeggen altijd dat de kleine dingetjes in leven het net dat beetje aangenamer maken. De kleine dingetjes, die doen het ‘m. Geniet van de kleine dingen in het leven! Je kent het wel.

Bladiebla, denk ik dan.

Zal ik jullie eens wat zeggen? Die kleine dingetjes zijn helemaal niet altijd zo aangenaam. Die kleine dingetjes kunnen je dag namelijk ook flink vergallen. Wat dacht je van een politieman, een kapotte fietslamp en een boete? Gooi daar nog een fikse schep ironie bovenop en het feest is compleet.

Vanavond fietste ik braaf en nietsvermoedend met een vriendin naar huis, op mijn oude vertrouwde fietsje. We hadden de wind mee, het stoplicht sprong spontaan op groen zonder dat we eerst op het knopje hoefden te drukken en –

“Dames!”

Een potige politieman verscheen en liet ons van onze fietsen afstappen. Mijn voorlicht deed het niet. Wat – mijn voorlicht deed het niet? Wat een onzin! Verontwaardigd sprong ik van mijn fiets af en – krijg nou wat. Mijn licht deed het inderdaad niet. Ik wist niet wie ik harder wilde slaan: die grijnzende politieman of mijn ‘kapotte’ fietslamp. Kapot, m’n reet. Op de heenweg deed ie het gewoon nog wel.
…Niet dat politiemannen daar gevoelig voor zijn. Dus helaas, ik moest er aan geloven. Ja, ik heb een identiteitsbewijs bij me en nee, ik zal het nooit meer doen. Waar ik woon? In de Kievitstraat. Wat? Hoezo wat? Kie-vit-straat, articuleerde ik overdreven.

“Schrijf je dat met een ‘n’?”

Eh. Ja, hoor eens. Ik weet niet in welke wereld u leeft, maar over het algemeen komt er in het woord ‘kievit’ geen enkele ‘n’ voor. K-i-e-v-i-t. Nee, ziet u wel? Maar, hé, als u daar gelukkig van wordt, wie ben ik dan om u tegen te houden? Schrijft u het maar lekker met een ‘n’, als u dan toch bezig bent.
Tja, alle respect voor de politie, daar niet van.
Het wordt alleen wel een beetje gênant als hij mij met zijn stoere, intimiderende politiepakje en een priemend wijsvingertje een flinke boete wil geven voor een kapotte fietslamp en hij vervolgens niet eens blijkt te kunnen spellen.

En weet je waar ik vanmiddag mijn fiets trouwens vandaan haalde?
Bij de fietsenmaker.
Hm.

Zoals ik al zei: die kleine dingen zijn lang niet zo leuk als iedereen elkaar wel wijsmaakt. Ze kunnen je dag verpesten en het bloed onder je nagels vandaan halen. Zonder enige vorm van medelijden te tonen. Ze zijn onrechtvaardig en meedogenloos en gaan altijd gepaard met een aanzienlijke hoeveelheid ironie.

…Dat schrijf je trouwens wel met een ‘n’.
Ja, ik dacht, ik zeg het even.